Winter in Molleone

14 februari 2009

Witte tuin en huis en Micky

Micky en Luca

Micky in de tuin

Uitzicht vanuit onze tuin op de Appenijnen.

Luca achterin onze tuin (uitzicht Appenijnen).

Vito

Luciano

Een wit huis, blije Luca en Mark op de achtergrond haalt de sneeuw van de olijfenbomen.

Luca en Micky spelen in de sneeuw

Wintertuin

Goed begin van 2009

Nina met haar nieuwe baasje Eva (rechts)

4 februari 2009

Het weekje Nederland was weer erg gezellig. Veel afspraken en een vol programma maar alles verliep volgens plan. Ik had geluk met het weer deze keer, heel koud maar geen regen en veel zon. Sinds jaren weer eens op de fiets door Amsterdam gereden. Leuk!

Op de 30e hadden Margreet en ik een afspraak bij de notaris en de Rabobank , een stralende dag. De stichting Animali Amati bestaat nu officieel! Aan het einde van de middag gingen we naar de Vergulde hond, op de borrel bij ons ex-opvanghondje Nina en haar nieuwe baas Eva. Ze had allemaal klanten en vriendinnen uitgenodigd. Waaronder mensen die geïnteresseerd waren om vrijwilligerswerk bij het asiel in Cagli te combineren met een vakantie. Nina zag er nog beter uit en de ribben waren niet meer te zien. Maar ze krijgt momenteel dan ook ruim 500 gram vers biologisch vlees per dag. Ze liep daar rond in die winkel alsof ze er al jaren woonde. Onvoorstelbaar dat ze nog maar een maand geleden eenzaam aan een ketting in een open schuur zat. Na 22.00 uur kwamen we pas die winkel weer uit (we zouden eigenlijk ’s avonds nog gaan eten). We waren intussen behoorlijk kapot dus zijn we maar naar huis gegaan. Al met al was het een hele geslaagde dag.

Onze nieuwe vennootschap met Ivo en Lena heeft ook een naam: de eerste drie letters van de woorden Il Sogno Italiano (De Italiaanse Droom): ISI (klinkt als easy). We zijn bij een adviseur geweest voor de oprichting en hebben zelfs al twee potentiële projecten op het oog. Allebei op toplocaties. Een ervan is een ruïne maar rondom wel 50 hectare bos en natuurgebied. Op het andere huis hebben we al een bod gedaan. Vond de eigenaar te laag maar we wachten het af want we hebben geen haast. Als het niet lukt is het ook goed want er zijn nog genoeg andere interessante huizen in deze omgeving. Het zou mooi zijn als in de toekomst mensen blij zijn dat ze via ISI hun ideale huis in Le Marche hebben gevonden.

Mark en ik hebben eindelijk onze residentie geregeld oftewel we zijn hier nu officieel ingeschreven. Dat kwam grotendeels doordat wij daar zelf te laks mee waren maar bij elke poging op het gemeentehuis ontbrak er wel iets. Nu hadden we alle benodigde papieren bij ons, er was nog een telefoontje nodig van onze makelaar en toen hadden we de belangrijke inschrijving in handen (scheelt namelijk 7% belasting over de koopsom van ons huis). Ik schreef de vorige keer toch over de onnavolgbare regels en bureaucratie in Italië. Nu was er ook weer iets waarbij we ons lachen moesten inhouden aan die balie. Om de aanvraag af te ronden moesten we een speciale zegel kopen t.w.v. 15 euro bij de tabakszaak(!). Daarmee weer terug naar het gemeentehuis. De zegel werd op een formulier geplakt en toen was het voor elkaar.

Vanavond komt een vriendin eten en haar hondje brengen want ze gaat een week op wintersport. We hebben er dus weer een logeetje bij.

Succesverhaal Nina

Een foto van Nina, een dag nadat we haar hebben opgehaald. Intussen is ze alweer drie kilo aangekomen.

24 januari 2009

Op 1 februari wonen we hier alweer een jaar. Er is veel gebeurd en we hebben veel meegemaakt het afgelopen jaar. Gelukkig bleek het een hele goede keuze te zijn hierheen te verhuizen want we voelden ons al heel snel thuis en wonen hier heel graag.

Maandag ga ik voor zes dagen naar Nederland. Eerst naar Hengelo en daarna naar Amsterdam. Een vol weekje met afspraken zoals bij de tandarts, daarvoor heb ik hier nog geen goed alternatief gevonden. En verder een afspraak bij de bank en de notaris voor de oprichting van Animali Amati. Al met al helaas weer te weinig tijd om iedereen te zien.

Ons opvanghondje Nina ziet er na bijna drie weken al veel beter uit. Ze is aangekomen, heeft veel meer energie en loopt stukken beter. En…Margreet heeft een nieuwe baas voor Nina gevonden! De voormalige plattelandskettinghond gaat in Amsterdam wonen. Ze wordt geadopteerd door de eigenares van de Vergulde hond, een winkel met biologische voeding voor katten en honden. Deze vrouw is sponsor van Animali Amati. Ze heeft ons al heel veel dierenvoedsel gedoneerd en dit ook gevraagd aan collega’s. Daar kwamen gelijk al meerdere reacties uit voort. In haar winkel staat ook een donatiebox voor ons, er liggen flyers en we staan op haar website. Kortom, een hele actieve sponsor. Morgen rijdt Nina mee in de auto met de ouders van een vriendin. ‘s Avonds komt ze aan in Groningen en de volgende morgen haalt Margreet haar op en brengt haar naar Amsterdam. En dan is ze eindelijk thuis. Eind volgende week zie ik haar alweer want dan gaan we met een fles Prosecco naar de Vergulde hond.

Italië staat bekend om zijn bureaucratie en onnavolgbare regels. Ze zijn dol op papierwerk en veel verschillende stempels. Het enige wat je kunt doen is erin meegaan en dan komt het uiteindelijk wel goed. Bijvoorbeeld voor Nina moest ik een aantal zaken regelen zodat ze naar Nederland kan reizen. De inentingen gingen gewoon via de dierenarts maar voor een EU paspoort moest ik naar een organisatie die ASL heet. Na meerdere malen zoeken had ik ze eindelijk gevonden in een grijze loods, zonder naambordje. Daar moest ik allerlei papieren invullen waarop vervolgens weer vele stempels werden gezet. Het EU paspoort was veel goedkoper dan in Nederland namelijk 8,50 euro. Alleen om dat te betalen, moest ik naar de receptie van het ziekenhuis in Cagli. Ik dacht dat ik daarna weer zou moeten terugkomen met het betalingsbewijs om het paspoort op te halen. Maar dat was tegen de verwachting in dan weer anders. Ik kreeg het meteen mee en ze gaan ervan uit dat je het wel betaalt. Bij het betalen van die 8,50 euro bij het ziekenhuis moest ik mijn paspoort laten zien. Geen idee waarom, gods wegen zijn ondoorgrondelijk maar die van Italië ook. Maar uiteindelijk is het dan allemaal voor elkaar.

Feestdagen in Italië

Vrienden bij ons, Kerst 2008

7 januari 2009

De kerst was erg gezellig en geslaagd, zeker voor herhaling vatbaar. Iedereen had het kerstspel ook goed begrepen dus er zaten goede en goed foute cadeautjes bij. Het weekend daarna was er zoveel sneeuw gevallen dat we hier min of meer vastzaten. Dat betekende dat we twee etentjes moesten afzeggen. Maar we waren er al op voorbereid en er lag genoeg in de koelkast en de vriezer. De dieren vonden de sneeuw geweldig en waren lekker aan het spelen in de tuin. Na een paar dagen ging het alweer dooien en was alles weer normaal. Gelukkig net op tijd voor oud en nieuw want wij hadden een feest in de buurt van Arcevia. En met sneeuw over die kleine weggetjes rijden, is vooral in het donker niet zo’n goed plan.

Met oud en nieuw zijn we bij vrienden van vrienden geweest. Ze hebben een borgo met een restaurant en daar vond het feest plaats. Er waren Duitsers, Engelsen, Nederlanders maar grotendeels Italianen. Iedereen nam iets te eten mee en ik heb in geen tijden zo geweldig gegeten. Een buffet met elke keer weer een volgende gang. Allemaal schalen gemaakt door de Italiaanse mama’s. Allerlei verse pasta’s uit de oven, plakjes kalfsvlees met Parmezaanse kaas, enz. En als laatste gang prachtige toetjes en taarten. Blijkt het hier ook nog de gewoonte te zijn om rond 12 uur linzen te eten, dat zou geluk brengen. We ontploften intussen zo ongeveer maar hebben uit beleefdheid een klein bakje linzen naar binnen gewerkt.

Na nog een paar nieuwjaarborrels en lunches was alles eindelijk weer een beetje normaal. Maar nu hebben we sinds twee dagen weer een opvanghondje erbij, onderaan staat een link naar het verhaal en foto’s. En dan zie je gelijk dat de Nederlandse versie van de Animali Amati website al online staat. Het is nog niet helemaal klaar. Voor wat betreft de Nederlandse tekst maar ook de andere talen moeten er nog ingezet worden of vertaald worden. Eind deze maand wordt de stichting opgericht bij de notaris en wordt een rekening geopend. Dan bestaat Animali Amati officieel. Een goed begin van 2009!

http://www.animaliamati.it/nina.htm