Zonsondergang vanaf dakterras7 december 2008
Het weer was in november nog steeds geweldig, rond de 20 graden. Voor ons is dat natuurlijk onvoorstelbaar. De winter wordt op deze manier steeds korter. Sinds een week is het echter veranderd. Nu ligt er weer sneeuw op de bergtoppen en vorige week lag hier een dag sneeuw. Ook wel weer gezellig met de houtkachel in de keuken.
We hebben veel werk in onze tuin gehad maar dat was met het mooie weer leuk om te doen. En we hadden een paar weken twee honden opgevangen die er heel beroerd bijzaten in een smerig klein hok bij een boer. Mark had een kennel voor ze gemaakt in onze tuin. We wilden kijken naar welk asiel ze konden gaan (daar zijn ze helaas beter af dan waar ze zaten) en intussen proberen om ze vanuit hier te plaatsen. Dat is helaas nog niet gelukt. Wij kunnen ze ook niet houden want we vinden het aantal dieren nu wel even voldoende. Zodra we niet meer of minder hoeven te werken, zal het anders zijn. De honden zitten nu in het asiel, ik vond het wel zielig voor ze. Deze week ga ik bij ze kijken en intussen blijven we zoeken naar een nieuw tehuis voor ze.
We hadden wel te maken met dierenellende in korte tijd. Antonio doodgereden en Sofia wordt al zes weken vermist. Opeens hebben we geen vier maar twee katten. We zijn bang dat Sofia niet meer leeft en misschien is neergeschoten door jagers. We horen namelijk regelmatig van andere mensen dat ze hun kat terugvonden met een kogelgat in zijn lijf. Op zich valt het in onze omgeving nog wel mee met het aantal jagers want het hele gebied aan de overkant van het weggetje is beschermd natuurgebied en daar is het verboden om te jagen. Maar in het weekend hoor je wel vaak schoten onder in het dal. Dan zijn de hobbyjagers aan het schieten op alles wat beweegt. Het woord hobbyjager is toch een contradictio van de bovenste plank. De een verzamelt Van Nelle koffieblikjes of doet aan Nordic walking en een hobbyjager schiet voor de lol dieren dood. Macabere hobby.
En de dierenstichting is nu echt in oprichting. Margreet en ik kregen steeds vaker aanbiedingen voor hulp in allerlei vormen en zelfs al geld dus leek het ons handiger om dat onder te brengen in een stichting. We hebben een naam, Animali Amati (geliefde dieren) en de website wordt nu opgezet. Ik heb ook een financiële man gevonden die de stichting voor ons gratis gaat aanmelden en helemaal officieel gaat maken bij de notaris.
Al met al krijgen we het dus steeds drukker. Met ons werk merken we niets van een financiële crisis. Maar goed, internet is dan ook wel het laatste waar je mee stopt als bedrijf, tenzij je failliet bent. We verveelden ons al niet bepaald en nu komt er ook nog eens steeds meer bij. Maar het is wel allemaal heel leuk.
Zaterdag was ik met vrienden naar Serra de Conti, naar het Festa della Cicerchia. Oftewel het feest van de kikkererwt. Is dat niet grappig? Elk dorp weet wel iets te verzinnen om een feestje te houden, uiteraard vrijwel altijd gebaseerd op eten of drinken. Serra de Conti is een prachtig oud dorpje met kleine straatjes en pleintjes. Het feest was waarschijnlijk precies hetzelfde als honderden jaren geleden. Natuurlijk kon je overal eten en verder waren er glasblazers, vlaggenzwaaiers in middeleeuwse pakjes, straatmuzikanten en operazangers. Het leek wel of ik in een oude Italiaanse film liep.
Volgende week komt hier een hondje logeren. Van Elisabetta, zij is ook vrijwilligster bij het asiel. Ze moet naar Bologna voor een operatie en wist niet waar ze met haar hond heen moest. Dus hebben we aangeboden dat haar hond wel hier mag zijn. Het gaat maar om een paar dagen en het is voor Elisabetta een fijn idee als ze weet dat haar hond op een goede plek zit.
Volgende week vrijdag krijgen we nog bezoek uit Nederland. Twee vrienden komen hier voor een lang weekend. Heel gezellig natuurlijk en we gaan dan een combinatie van sinterklaas en kerst vieren.
We hebben veel werk in onze tuin gehad maar dat was met het mooie weer leuk om te doen. En we hadden een paar weken twee honden opgevangen die er heel beroerd bijzaten in een smerig klein hok bij een boer. Mark had een kennel voor ze gemaakt in onze tuin. We wilden kijken naar welk asiel ze konden gaan (daar zijn ze helaas beter af dan waar ze zaten) en intussen proberen om ze vanuit hier te plaatsen. Dat is helaas nog niet gelukt. Wij kunnen ze ook niet houden want we vinden het aantal dieren nu wel even voldoende. Zodra we niet meer of minder hoeven te werken, zal het anders zijn. De honden zitten nu in het asiel, ik vond het wel zielig voor ze. Deze week ga ik bij ze kijken en intussen blijven we zoeken naar een nieuw tehuis voor ze.
We hadden wel te maken met dierenellende in korte tijd. Antonio doodgereden en Sofia wordt al zes weken vermist. Opeens hebben we geen vier maar twee katten. We zijn bang dat Sofia niet meer leeft en misschien is neergeschoten door jagers. We horen namelijk regelmatig van andere mensen dat ze hun kat terugvonden met een kogelgat in zijn lijf. Op zich valt het in onze omgeving nog wel mee met het aantal jagers want het hele gebied aan de overkant van het weggetje is beschermd natuurgebied en daar is het verboden om te jagen. Maar in het weekend hoor je wel vaak schoten onder in het dal. Dan zijn de hobbyjagers aan het schieten op alles wat beweegt. Het woord hobbyjager is toch een contradictio van de bovenste plank. De een verzamelt Van Nelle koffieblikjes of doet aan Nordic walking en een hobbyjager schiet voor de lol dieren dood. Macabere hobby.
En de dierenstichting is nu echt in oprichting. Margreet en ik kregen steeds vaker aanbiedingen voor hulp in allerlei vormen en zelfs al geld dus leek het ons handiger om dat onder te brengen in een stichting. We hebben een naam, Animali Amati (geliefde dieren) en de website wordt nu opgezet. Ik heb ook een financiële man gevonden die de stichting voor ons gratis gaat aanmelden en helemaal officieel gaat maken bij de notaris.
Al met al krijgen we het dus steeds drukker. Met ons werk merken we niets van een financiële crisis. Maar goed, internet is dan ook wel het laatste waar je mee stopt als bedrijf, tenzij je failliet bent. We verveelden ons al niet bepaald en nu komt er ook nog eens steeds meer bij. Maar het is wel allemaal heel leuk.
Zaterdag was ik met vrienden naar Serra de Conti, naar het Festa della Cicerchia. Oftewel het feest van de kikkererwt. Is dat niet grappig? Elk dorp weet wel iets te verzinnen om een feestje te houden, uiteraard vrijwel altijd gebaseerd op eten of drinken. Serra de Conti is een prachtig oud dorpje met kleine straatjes en pleintjes. Het feest was waarschijnlijk precies hetzelfde als honderden jaren geleden. Natuurlijk kon je overal eten en verder waren er glasblazers, vlaggenzwaaiers in middeleeuwse pakjes, straatmuzikanten en operazangers. Het leek wel of ik in een oude Italiaanse film liep.
Volgende week komt hier een hondje logeren. Van Elisabetta, zij is ook vrijwilligster bij het asiel. Ze moet naar Bologna voor een operatie en wist niet waar ze met haar hond heen moest. Dus hebben we aangeboden dat haar hond wel hier mag zijn. Het gaat maar om een paar dagen en het is voor Elisabetta een fijn idee als ze weet dat haar hond op een goede plek zit.
Volgende week vrijdag krijgen we nog bezoek uit Nederland. Twee vrienden komen hier voor een lang weekend. Heel gezellig natuurlijk en we gaan dan een combinatie van sinterklaas en kerst vieren.
0 reacties:
Een reactie plaatsen