Barbecue in de tuin.22 sept. 2008
We hebben een drukke maar hele gezellige week gehad met onze vrienden uit Nederland (6 volwassenen en 2 kinderen). Erg leuk om elkaar weer te zien en zij waren natuurlijk heel benieuwd naar ons huis. Toch handig dat we ook nog appartementen hebben. Helaas was het weer niet meer zo mooi maar we hebben nog wel kunnen barbecuen en zijn twee keer naar het strand geweest. Ze zijn ook nog met ons meegegaan naar het asiel. Een wandeling in de mooie natuur van Le Marche en blije honden. Verder zijn we een paar keer uit eten geweest in Cagli, wijn proeven in Pergola, naar Urbino, Gubbio, enz. Het oudste zoontje van onze vrienden (4 jaar) had na het bezoeken van een cathedraal het licht gezien en opeens erg veel belangstelling voor Jezus. Hopelijk komt dat nog goed. Omdat het niet meer zo warm was, aten we ’s avonds meestal in de eetkamer/tuinkamer. Daar staat een hele lange tafel, dat is natuurlijk wel nodig met 8 volwassenen en 2 kinderen. Na het eten kwam de Limoncello op tafel en we hebben een paar avonden het Top 40 spel gedaan, een soort Triviant. Hoe meer drank, hoe meer lol. “Noem een Jamaicaans model en zangeres van La vie en rose”, vervolgens twijfelt iemand tussen Liesbeth List en Edith Piaf… (het antwoord was natuurlijk Grace Jones). En in plaats van ieder voor zich, speelden we de laatste keer vier tegen vier, de homo’s tegen de hetero’s. De glansrijke overwinning was voor de hetero’s, aan onze kant zaten namelijk twee experts in foute muziek, ik noem geen namen. Kortom, het was weer ouderwets gezellig.
De plotselinge temperatuurdaling is wel vreemd. Normaal gaat dat geleidelijk maar nu was er opeens 10 a 15 graden verschil met de week daarvoor. Zo’n lage temperatuur, vooral ’s avonds was het koud, hebben ze hier nog nooit eerder gehad in september. Het zal allemaal wel met de klimaatverandering te maken hebben. Het kan natuurlijk zijn dat dit even een extreme dip was en het alsnog weer normaal wordt. Wat ik wel grappig vindt om te zien is dat zodra het minder dan 25 graden is, de Italianen hier meteen in een dikke jas lopen.
Afgelopen woensdag kwam Siba bij ons eten. Ze komt oorspronkelijk uit Iran en is schrijfster en filmmaakster. Een ontzettende leuke en interessante vrouw. Ze was net terug uit Amerika, behalve in Italië woont ze namelijk ook in New York. Haar boek “Samir en Samira” wordt op dit moment verfilmd en ze had voor ons de Nederlandse versie meegenomen. Even in het kort: een Afghaanse commandant is zo teleurgesteld over de geboorte van een dochter dat hij haar laat opgroeien als jongen. Samira wordt als het jongetje Samir opgevoed. Qua verhaal lijkt het op de boeken van Khaled Hosseini (De vliegeraar en Duizend schitterende zonnen).
Gisteravond kwam er opeens geen water meer uit de kraan. Oeps. Bleken we alweer door onze watervoorraad te zijn. Met al die gasten gaat het waarschijnlijk snel. De putten zijn nog lang niet gevuld omdat het daarvoor te weinig heeft geregend dus hebben we maar weer water besteld. Gelukkig kon onze waterman vandaag meteen komen dus er kan vanavond weer gedoucht worden.
0 reacties:
Een reactie plaatsen