Wilde zwijntjes in de tuin2 juni 2008
Sinds drie weken ga ik naar yoga. Behoorlijk pittig kan ik zeggen want ik heb spierpijn op plaatsen waarvan ik niet eens wist dat ik spieren had. Maar wel heel goed dus om weer eens aan sport te doen. Mark doet al genoeg aan sport en beweging in de tuin. Ik help ook wel in de tuin maar hij doet vooral het zware werk. Blijkbaar val je daar nogal van af want hij eet meer dan in Nederland en is toch 9 kilo afgevallen. En hij is veel gespierder geworden. Ik woon nu dus met een Griekse god in Italië, wat wil een vrouw nog meer.
De twee weken dat mijn moeder hier was zijn alweer om. Leuk om elkaar weer te zien natuurlijk en dat ze nu eindelijk ons huis en onze omgeving kon zien. Ze heeft ook een paar mensen ontmoet waarmee we hier omgaan. En ze is meegeweest naar een verjaardagsfeestje. Dat was erg gezellig want we waren pas om 4 uur ’s nachts thuis en we hadden de volgende dag een flinke kater. Ik heb zowel mijn favoriete nummer van Francesco de Gregori met een Italiaan kunnen zingen als Dokter Bernard van Bonnie st. Claire met een Nederlands meisje. Kortom een goed feest.
De eerste dagen dat mijn moeder hier was, hadden we niet zulk mooi weer en zelfs regen. Dat was hier al in geen 100 jaar meer voorgekomen in de maand mei maar nu dus wel, jammer. Maar verder heeft ze in de tuin kunnen zonnen, lezen en hebben we leuke uitstapjes gemaakt naar onder andere Urbino, Fossombrone en Monte Catria. En ze kon natuurlijk weer niet alleen maar stilzitten. Op de eerste dag dat ze bezig was met onkruid te verwijderen in de groentetuin hoorde ze op een paar meter afstand geknor en stond ze oog in oog met een wild moederzwijn. Op een drafje ging ze naar binnen waarop Mark meteen naar buiten ging met zijn fototoestel. Blijkt dat er ook nog acht schattige jonge zwijntjes bij liepen. Met van die mooie gestreepte pakjes. Toch bijzonder om zoiets aan te treffen in je tuin.
Afgelopen zaterdag hebben we mijn moeder naar de luchthaven in Rimini gebracht. ’s Avonds hadden we een barbecue bij onze buren. Wel apart dat je een wandeling moet maken van 15 minuten voordat je bij je buren bent.
De afgelopen maand ben ik, samen met Catherine, druk bezig geweest met een website voor haar dierenstichting, natuurlijk gesponsord door WebGenerator: http://www.gliamicidiplutoesilvestro.com/. Hij is nog niet helemaal klaar maar goed genoeg in verband met een evenement dat we gisteren hadden in Pergola. De laagste klassen van de lagere school hadden de opdracht gekregen hun favoriete dier te tekenen met een kort verhaaltje erbij. Deze tekeningen hadden we vorige week al opgehaald en bekeken (af en toe erg lachen tot ontroerend). De oude binnenstad van Pergola was afgesloten voor het verkeer en overal stonden grote borden waarop de tekeningen van de kinderen waren te zien en allerlei informatie over dieren. Uiteraard hingen er ook kleine postertjes met de vermelding van de nieuwe website. Verder was er een buffet met eten en drinken. Allemaal mogelijk dankzij sponsors. Alle kinderen die een tekening hadden gemaakt kregen een tshirt met het logo van de stichting. Ik zat achter de tafel waar de kinderen hun tshirt konden ophalen. Gelukkig stond deze tafel in de schaduw want het was erg warm. Maar al met al was het een hele gezellige dag en ik heb weer goed mijn Italiaans kunnen oefenen.
Sinds drie weken ga ik naar yoga. Behoorlijk pittig kan ik zeggen want ik heb spierpijn op plaatsen waarvan ik niet eens wist dat ik spieren had. Maar wel heel goed dus om weer eens aan sport te doen. Mark doet al genoeg aan sport en beweging in de tuin. Ik help ook wel in de tuin maar hij doet vooral het zware werk. Blijkbaar val je daar nogal van af want hij eet meer dan in Nederland en is toch 9 kilo afgevallen. En hij is veel gespierder geworden. Ik woon nu dus met een Griekse god in Italië, wat wil een vrouw nog meer.
De twee weken dat mijn moeder hier was zijn alweer om. Leuk om elkaar weer te zien natuurlijk en dat ze nu eindelijk ons huis en onze omgeving kon zien. Ze heeft ook een paar mensen ontmoet waarmee we hier omgaan. En ze is meegeweest naar een verjaardagsfeestje. Dat was erg gezellig want we waren pas om 4 uur ’s nachts thuis en we hadden de volgende dag een flinke kater. Ik heb zowel mijn favoriete nummer van Francesco de Gregori met een Italiaan kunnen zingen als Dokter Bernard van Bonnie st. Claire met een Nederlands meisje. Kortom een goed feest.
De eerste dagen dat mijn moeder hier was, hadden we niet zulk mooi weer en zelfs regen. Dat was hier al in geen 100 jaar meer voorgekomen in de maand mei maar nu dus wel, jammer. Maar verder heeft ze in de tuin kunnen zonnen, lezen en hebben we leuke uitstapjes gemaakt naar onder andere Urbino, Fossombrone en Monte Catria. En ze kon natuurlijk weer niet alleen maar stilzitten. Op de eerste dag dat ze bezig was met onkruid te verwijderen in de groentetuin hoorde ze op een paar meter afstand geknor en stond ze oog in oog met een wild moederzwijn. Op een drafje ging ze naar binnen waarop Mark meteen naar buiten ging met zijn fototoestel. Blijkt dat er ook nog acht schattige jonge zwijntjes bij liepen. Met van die mooie gestreepte pakjes. Toch bijzonder om zoiets aan te treffen in je tuin.
Afgelopen zaterdag hebben we mijn moeder naar de luchthaven in Rimini gebracht. ’s Avonds hadden we een barbecue bij onze buren. Wel apart dat je een wandeling moet maken van 15 minuten voordat je bij je buren bent.
De afgelopen maand ben ik, samen met Catherine, druk bezig geweest met een website voor haar dierenstichting, natuurlijk gesponsord door WebGenerator: http://www.gliamicidiplutoesilvestro.com/. Hij is nog niet helemaal klaar maar goed genoeg in verband met een evenement dat we gisteren hadden in Pergola. De laagste klassen van de lagere school hadden de opdracht gekregen hun favoriete dier te tekenen met een kort verhaaltje erbij. Deze tekeningen hadden we vorige week al opgehaald en bekeken (af en toe erg lachen tot ontroerend). De oude binnenstad van Pergola was afgesloten voor het verkeer en overal stonden grote borden waarop de tekeningen van de kinderen waren te zien en allerlei informatie over dieren. Uiteraard hingen er ook kleine postertjes met de vermelding van de nieuwe website. Verder was er een buffet met eten en drinken. Allemaal mogelijk dankzij sponsors. Alle kinderen die een tekening hadden gemaakt kregen een tshirt met het logo van de stichting. Ik zat achter de tafel waar de kinderen hun tshirt konden ophalen. Gelukkig stond deze tafel in de schaduw want het was erg warm. Maar al met al was het een hele gezellige dag en ik heb weer goed mijn Italiaans kunnen oefenen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen