Internet, Italiaans en eten

20 feb. 2008

We hebben sinds afgelopen dinsdag internet! Dat het zo snel is gegaan, hebben we vooral te danken aan Gabriella Tombolesi, onze makelaar. Het is heel fijn om nu thuis internet te hebben maar ook een beetje jammer want nu hebben we geen excuus meer en moeten we aan het werk. Ik heb ook gelijk een vliegticket voor mijn moeder geboekt, ze komt de laatste twee weken van mei. De beste optie leek met Air Berlin direct van Amsterdam naar Rimini. Van Rimini naar ons huis is het nog ongeveer een uur rijden. Heel leuk natuurlijk dat we elkaar dan weerzien en mijn moeder ook eindelijk ziet waar wij nu wonen.

We zijn intussen bij Scuola Dante Alighieri geweest voor meer informatie over Italiaanse les. Dit schooltje zit in Mondavio, een heel mooi middeleeuws stadje. We beginnen aanstaande dinsdag al! Eerst drie ochtenden per week en na ongeveer 3 a 4 weken kijken we hoe we verdergaan. We kunnen dan eventueel ieder nog lessen volgen met een priveleraar. Omdat ik al een beetje Italiaans spreek, mag ik ook maandag (dus morgen) al komen want dan begint een Japans meisje met een cursus voor gevorderden. Zij heeft echter al een paar jaar Italiaans gestudeerd dus ik verwacht dat het niveau voor mij te hoog zal zijn. Maar toch leuk dus ik ben benieuwd. Ook naar dat meisje trouwens, lijkt me bizar om Italiaans te praten met een Japanse. Zal zo eens opzoeken wat walvis is in het Italiaans.

Verder zijn we nog steeds lekker aan het klungelen rond en in het huis. De laatste dagen is het echt lenteweer, overdag zo ongeveer 16-18 graden en veel zon. Mark is zelfs met de moestuin bezig, hij is druk aan het spitten en schoffelen (ik had verwacht dat het kantoorpikkie spierpijn zou krijgen maar dat viel mee). Er stond al sla, venkel en nog een paar groene dingen waarvan we niet weten wat het is. En wij hebben zaadjes gekocht voor o.a. meloen en pomodori.

Vrijdagavond zijn we bij een leuk restaurant geweest met Ivo en Lena. Uiteraard was het eten weer goed maar ik blijf me verbazen over de prijzen hier. Dat zal wel vooral komen omdat Nederland, en Amsterdam in het bijzonder, heel duur is geworden. Dit was een mooi restaurant en voor 4 personen met voorgerecht, hoofdgerecht, 2 flessen wijn en koffie betaalden we nog geen 100 euro totaal. Bij de meer eenvoudige restaurants kan het zelfs veel goedkoper. Hier vlakbij zit il Poggio en daar heb ik de lekkerste pizza sinds tijden gegeten, de duurste pizza op de kaart was 4 euro.In Cagli zit ook een heel modern, trendy restaurant. Had zo ergens op de grachten kunnen staan. In dat restaurant gaan Mark en ik op 3 maart eten want dat is onze trouwdag (alweer 7 jaar getrouwd).

Vanavond komen Janet en Hans hier eten. Nederlanders dus, zij wonen al twee jaar in Italie. Janet werkt bij onze makelaar. Het is trouwens wel raar als ik hoor over etentjes en borrels waar wij ook bij zouden zijn geweest als we nog in Nederland hadden gewoond. Dat wordt vanzelf normaal maar nu die eerste paar keer is toch wel jammer. Hier hebben we ook wel afspraken met mensen (wat eigenlijk al snel is omdat we hier nog maar net wonen) maar dat is natuurlijk toch anders dan met onze vrienden in Nederland.